Arnold Verhofstad zwaait af: ‘Het is te vaak een zooitje in de gemeenteraad’

SOMEREN – Iets voor mensen betekenen én de politiek eerlijker maken. Met die insteek nam Arnold Verhofstad in 2010 zitting in de Somerense gemeenteraad. Nu, zestien jaar later, zwaait hij als een van de langstzittende raadsleden van Nederland af. “Ik vind het minder teleurstellend dan mensen denken.”

door Maarten Driessen

Verhofstad neemt nooit een blad voor de mond. Een eigenschap die hem als volksvertegenwoordiger tekende. En ook nu nog praat hij honderduit over het reilen en zeilen van de Somerense politiek in al die jaren.

Dat begon voor hem bij Leefbaar Someren. “Bestuurslid Henry Tinnemans was mijn boekhouder en hij bleef me maar vragen. ‘Je mag me onderaan de lijst zetten’, heb ik toen gezegd”, herinnert Verhofstad. In 2006 belandde hij zo in de commissie Ruimte. Daar bleek de politiek hem beter te passen dan vooraf gedacht. “Ik vond het toch wel grappig om te doen.”

Leefbaar was hem op het lijf geschreven. “De partij is aan de bar bij café Lambiek in Someren opgericht. Vergaderingen vonden daar plaats, gewoon aan de hangtafels maar zónder bier.” Vier jaar later, in 2010, stootte hij door naar de gemeenteraad, om daar vervolgens zestien jaar lang onafgebroken te blijven hangen.

Trouwe achterban

Verhofstad ontwikkelde zich tot een kleurrijk en spraakmakend politicus. Een die niet bang was om te zeggen wat hij dacht. Het leverde hem een trouwe achterban én steeds een zetel op. “We hebben heel veel kunnen realiseren op het gebied van veiligheid. Zo heb ik me zeven jaar hardgemaakt voor een zebrapad bij Hotel Centraal, maar inmiddels ligt hij er.”

Jarenlang vertegenwoordigde hij Leefbaar Someren, maar toen die partij voor zijn gevoel te ver wegzakte, richtte hij in 2024 samen met Rien van Dinther de Vrije Fractie op. Maar nog datzelfde jaar kwam Van Dinther bij een noodlottig ongeval te overlijden. Het was ook voor Verhofstad een harde klap.

Politiek dier als hij inmiddels was, besloot hij richting de verkiezingen van afgelopen maart samen te gaan met Someren Voor Elkaar. De naam van laatstgenoemde bleef daarbij overeind. Maar die inspanningen ten spijt, de fusie leverde geen zetel op. 

Nét niet. “Ze hanteerden nu een nieuw telstelsel voor restzetels. Bij het oude stelsel hadden we gewoon een zetel gehaald.” Het zij zo. Verhofstad heeft er vrede mee. “Ik vind het minder teleurstellend dan mensen denken. Het is niet zo dat ik nu een potje zit te janken.”

Loze woorden

Want waar hij over het algemeen van zijn rol als raadslid genoot, overwoog hij ook meermaals te stoppen. “Ik had het er weleens moeilijk mee. Dan dacht ik: wat zit ik hier te doen? Want de gemeenteraad, eigenlijk is het te vaak een zooitje.” Al zeker tien jaar kleeft er door ruzies en incidenten een zwart randje aan de Somerense politiek. Verhofstad kon zich daar mateloos aan irriteren. 

Inmiddels willen alle partijen die gewraakte cultuur vaarwel zeggen, maar Verhofstad ziet dat niet snel gebeuren. “Dat zijn loze woorden. Ik merkte tijdens de verkiezingenscampagne dat er helemaal niets is veranderd. Vooral tijdens het debat van lokale omroep Siris is er bij mij wat geknapt, toen Daan Velings (Gemeenschapslijst, red.) mij een leugenaar noemde. Zo ga je niet met elkaar om.”

Verhofstad kreeg recent uit handen van burgemeester Blok een Koninklijke onderscheiding.

Verhofstad woont in Someren-Eind, maar de relatie met de daar gewortelde Gemeenschapslijst is volgens hem altijd moeizaam geweest. Zodanig, dat hij de vergadering waarin hij afscheid zou nemen recent bewust oversloeg. Ook de uitreiking van zijn Koninklijke onderscheiding werd om die reden naar een andere datum verplaatst. “Ik voelde niet de behoefte om met bepaalde personen handjes te schudden. Dat heb ik de burgemeester daarom ook laten weten.”

Welk incident is hem het meest bijgebleven? “De coalitieonderhandelingen na de verkiezingen in 2014. Die werden door het CDA gewonnen, maar de Gemeenschapslijst probeerde samen met Lijst Someren-Heide en de PvdA achter de rug van het CDA om een coalitie te vormen. Een coup plegen dus. Dat eindigde in schreeuwende ruzie op het gemeentehuis, het ging helemaal nergens over.”

Complete scheefgroei

Terug naar de dag van vandaag. De gemeenteraad gaat zonder Verhofstad verder. “Er komen veel nieuwe, jonge raadsleden bij, terwijl de samenleving juist steeds verder vergrijst. Er ontstaat complete scheefgroei tussen de bevolking en diegenen die hen vertegenwoordigen. Daarom was ik graag nog even gebleven.” 

Hij stopt in partijverband, maar blijft de lokale politiek nauwgezet én kritisch volgen. “Ik zal ook echt nog wel van me laten horen.”

Anderzijds heeft de pensionado nu de handen vrij. En dat is ook wel lekker. “Ik kan nu eindelijk met de camper weg. Daar ga ik dankbaar gebruik van maken.”